Bezpański

„Bezpański” – czyli opowieści doświadczonego policjanta na temat swojej służby. Autor przybliża nam życie policjanta na służbie i „kosztów” jakie ponosi, przez wybranie takiego a nie innego zawodu. Policjanci oddając się służbie oddalają się od swojej rodziny, popadają w nałogi, samotność … Spowiedź byłego gliniarza w zabawny i porywający sposób przybliża nam realia, jakie panowały w Milicji Obywatelskiej. Mnóstwo ironicznych anegdotek okraszonych czarnym humorem.

Opowieść ukazuje nie tylko zbiór śmiesznych anegdotek, ale również historię policjanta z powołania, który na tle zawodowym nie został doceniony.

Podinspektor Adam Bigaj o pseudonimie Księciunio to były kierownik sekcji zabójstw we Wrocławiu w latach 90, później stał się naczelnikiem wydziału kryminalnego na Rakowcu. „Bezpański” to swojego rodzaju wywiad. Autorzy nie koloryzują sytuacji, przekazują prawdę, nie przemilczając niczego i co najważniejsze nie ubarwiając. Podinspektor to policjant z ponad 30 letnim stażem.

KASTOR

Początek lat 90 – Kraków, do komisarza Kastora Grudzińskiego trafia zlecenie o zaginięciu zamożnego biznesmena. Zgłoszenie to rozpoczyna serię niewyjaśnionych zabójstw. Kastor, komisarz z 18 letnim stażem, cierpiący na chroniczną bezsenność. Niepozorne zgłoszenie do zaginionego biznesmena okazuje się dużo poważniejsze niż wszyscy przypuszczali.  Wydarzenie to, rozpoczyna serię nietypowych morderstw. 

„Kastor” genialny thriller fundujący czytelnikowi wycieczkę do zawieszonego pomiędzy komunizmem a „nowym systemem” miasta, nad którym władze mają dilerzy, aferzyści, cinkciarze a nielegalny handel rozkwita. Autor przerzuca nas w przeszłość i ukazuje, jaką wielką zmianę przeszedł Kraków. Dzisiaj popularna dzielnica Kazimierz, przedtem dzielnica, do której późną porą lepiej nie wchodzić. Wojtek Miłoszewski ukazuje nam również zmiany w stosunkach samych mundurowych, jak i nastawienia społeczeństwa do nich, po zmianie transformacji milicji w policję.  

Przedstawiony w Kastorze świat jest przepełniony przemocą, wyrachowaniem i przebiegłością. Na szczęście nie brakuje w nim również specyficznego humoru.

Dziękuję

Gospoda pod bocianem

"Gospodę pod bocianem" rozpoczyna przybycie Henryka Bogosza do Podlesia - XIX w. Tajemniczy przybysz w podróżnej pelerynie postanawia się tam osiedlić. Na skraju dróg pod miasteczkiem wykupuje tereny, na których decyduje się wybudować oberżę.  Urokliwe miejsce przyciąga nie tylko podróżnych, ale i bociany, które co roku odwiedzają karczmę. To od ich gniazda powstała nazwa oberży - oberży, która stała się domem dla pokoleń rodziny Bogosz.

"Gospoda pod bocianem" to piękna powieść o rodzinie i miłości. Sprawia, że trudno się od niej oderwać, ale również skłania do chwili refleksji... 

Autorka nie tylko przedstawiła nam codzienne życie rodziny Bogoszów, ale również ukazała tło historyczne Polski. "Gospoda pod bocianem" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Katarzyny Drogi, chyba dobrze zaczęłam, bo zdecydowanie nie będzie to ostatnie spotkanie! :)

Za egzemplarz dziękuję:

www.czytampierwszy.pl

Obserwuję Cię!

Chyba każdy z nas obiecywał sobie, że po zdanym egzaminie zrobi coś szalonego, czy wybierze się w podróż życia. W związku z takim postanowieniem Anna i Sarah wybrały się pociągiem na swoje wymarzone wakacje do Londynu. Brzmi świetnie, ale jak zakończy się ta wymarzona podróż?

W tym samym pociągu, co dziewczyny znajduje się również kwiaciarka Elle. Dorosła kobieta, matka nastoletniego syna, osoba, która swojej bierności będzie żałować jeszcze przed długi czas.

Dla jednej z nastolatek wymarzona podróż kończy się bardzo szybko, następnego dnia zostaje uznana za zaginioną.. Rodzice i policja rozpoczynają poszukiwanie. Nagłośniona sprawa w mediach dociera do Elle, biernej podróżniczki, która okazuje się być ważnym świadkiem, dostarczającym cennych informacji. Informacje są na tyle ważne, że Elle zaczyna otrzymywać listy z pogróżkami.

Autorka bardzo dobrze potrafi budować napięcie, przez co każda strona chłonie się sama! Fabuła ukazana jest tutaj z perspektywy różnych osób, które były zamieszane w sprawę. Pomimo zawiłości fabuły, lekki i prosty język sprawił, że ciężko było rozstać się z książką.

Książkę miałam okazję przeczytać dzięki www.czytampierwszy.pl

Ogród Zuzanny Tom 1

Książka, która od razu rzuca się w oczy, jej piękna okładka z daleka krzyczy „przeczytaj mnie!” Nie mogłam przejść obok niej obojętnie. Nie mogłam nie sięgnąć po nią i nie przeczytać. Rzadko, kiedy zdarza się, że okładka do mnie tak optymistycznie przemawia. Poza tym tak jak Zuzanna kocham kwiaty, więc sami widzicie, musiałam przeczytać :)

Kurzą Stopkę to uroczy domek zamieszkiwany przez trzy panie Czaplicz.  Zuzanna Czaplicz to główna bohaterka powieści. Pracuje w firmie Kozak Gardens, gdzie spełnia się jako projektantka ogrodów. Zuza kocha swoją pracę, kocha kwiaty, projektując ogrody, posiłkuję się wiktoriańską mową kwiatów.

Pewnego dnia, dostaje ważne zlecenie na projekt ogrodu w willi Jolancin. Okazuje się, że jej zleceniodawcą jest jej dawna miłość. Wspólny czas spędzony w ogrodzie przybliża Zuzannę i Adama. Zuzka projektując ogród stara się opowiedzieć Adamowi o swoich uczuciach, posługując się roślinami, chce przekazać mu ukrytą wiadomość…

W książce opisane są nie tylko perypetie tej pary. Cecylia, to nestorka rodu Czaplicz, przekochana babcia, pełna uczuć, lekko ekstrawagancka, przepełniona optymizmem i dobrym sercem dla każdego. W Kurzej Stopce, oprócz Zuzanny, jej babci Cecylii mieszka również Krystyna, matka Zuzanny. Krystyna to całkowite przeciwieństwo swojej matki Cecylii, jest powściągliwa, nie lubi okazywać uczuć i twardo stąpa po ziemi. Pomiędzy losami pań Czaplicz wplątane są historie ich przyjaciół, sąsiada Wtorka, proboszcza Fąfary, czy pracodawcy Zuzki Roberta Kozaka. Postacie te, pomimo tego, że są tylko postaciami drugoplanowymi są bardzo barwnymi i ciekawymi postaciami, stanowią miły „odpoczynek” od przygód głównej bohaterki.

Bardzo zabawna, pozytywna książka, przybliżająca nas do natury oraz odkrywająca relacje międzyludzkie umili nie jeden wieczór.